10 december : dames 3 Lyra-Nila versus Berlaar - it sometimes can be hell !

Een of andere beroemde, maar al lang gestorven Hollandse wijsgeer (of wat was die mr Bredero ook alweer ?) heeft ooit eens zeer beknopt in 3 woorden een hele wijze zin uitgesproken en/of neergeschreven :

"'t Kan keren", zei ie.....

Inderdaad, amai nog ni, het is een waarheid als een koe, het staat als een paal boven water, de man had gelijk.

Life can be heaven, life can be hell.....

en een simpele match basketbal, not less but also not more, can be as life.

Vorige week op Gembo alles gegeven, en op het nippertje met 1 puntje verschil de buit binnengehaald : een ware ontlading van vreugde/blijheid.

Deze week thuis tegen Berlaar alles gegeven, en op het nippertje, het nippertje, het nippertje...

de buit zien ontglippen met 1 puntje verschil: verdriet, frustratie, boosheid, ontgoocheling...

Beste coach Lode, beste dames 3, of misschien liefste dochters & moeder (ah ja, nu Jelle er bij is), wat doet U een simpele verslaggever als H. toch allemaal aan? Heeft ie al ternauwernood de wedstrijd tegen Gembo met een verhoogde bloeddruk overleefd, zijn stembanden verrokken van hier tot ginderachter, schrijft ie daar een verslag over in de aard van ,spannender kan dit niet meer,'

Lap petat, één match later, en U doet er bewust of onbewust nog een scheppeke bij, zodat ik nu genoodzaakt ben in overtreffende trap te schrijven : spannender dan "spannender kan dit niet meer" - Ik vraag hiermede nu ter plekke de aanwezigheid van een medisch interventieteam dat onmiddellijk kan tussenbeide komen bij iedere komende match, in het geval U het denkt misschien een keer nog eens spannender dan 'spannender dan "spannender kan dit niet meer", te willen maken.... Weet U wel hoe gevaarlijk het is met hoogspanning te werken ?

(ik zet mij nu eventjes 2 minuutjes in yoga kleermakerszit, de handen omhoog, teneinde al die spanning te kunnen laten wegebben)

Enfin, zen.........................., let it go, let it go....

We hadden zaterdag 10 speelsters aan den aftrap, ware het niet, dat er in den basket niet afgetrapt niet....., maar dus 5 beginnen op het veld, en 5 op de bank....., supergemotiveerd en -gesterkt door de toch wel zeer mooie overwinning op Gembo.

Danni, enige tijd tot rust verplicht, om van een vervelende kl...koorts (en het moet niet altijd klote zijn) te herstellen, kwam in ieder geval haar ploeg mede op de bank ondersteunen.

That's the spirit.

Onze tegenstandsters : in den beginne 7, en in de sprint halverwege in de eerste quarter 8 Berlaarse speelsters, eerlijk verdeeld 50pct in de twenties, en de andere helft met een 3tje ervoor - conclusie : een ploeg met de nodige ervaring, nooit te onderschatten.

Winnen moest mogelijk zijn, maar 't zou zeker weer bloed, zweet, en tranen kunnen kosten...

Een mooi en flitsend begin, onze meisjes laten zich niet imponeren, en komen al snel naar een 5-0 lead. De supporters zijn laaiend enthousiast, iedereen goed bezig...! De dames uit Berlaar geraken echter ook op bedrijfstemperatuur, en komen terug bij..... Beide ploegen houden elkaar in evenwicht, en geven weinig of geen duimbreedte. Klaarblijkelijk heeft de Berlaarse coach toch goed onze laatste uitslagen tegen Gembo & Zuiderkempen Hulshout geregistreerd, en wie weet wel het wedstrijdverslag gelezen...., hij zet zijn ploeg in zoneverdediging. Ik moet het niet vertellen, niks moeilijker dan om tegen te spelen, je moet er het postuur en de kracht voor hebben om daar binnen te breken, om in die zone-boter te snijden, en door te gaan.

Dat doet onze ploeg ook, en 't dient gezegd, onze dames zijn hoe langer hoe minder van een kleintje vervaard, en durven dat ook al beter te doen, en regelmatig toch wel eens met resultaat.

Maar Berlaar blijft meedoen, en als twee velpro-kes dewelke aan mekaar plakken, gaat de stand in ongeveer gelijke tred naar boven.

Onze dames scoren meer uit directe spelfases, met af en toe wel eens een mooie 3-punter erbij.

De 2 scheidsrechters blazen niet altijd even logisch, maar wel met regelmaat een resem van overtredingen te samen, dewelke automatisch tot een heel deel vrijworpen leidt voor zowel de onze als voor de anderen. Hier dient het gezegd te worden, dat Berlaar veel efficienter en met een veel hoger percentage deze vrijworpkansen benut, terwijl het bij ons over het algemeen deze keer toch wel echt slecht ging. Ooit zei een beroemde Belgische franstalige voetbaltrainer in zijn beste Nederlands: "We leken wel konijn met stress op de plein" - (om over de supporters maar te zwijgen, sommigen zaten op hun bank met stress in de klank.... :-))

Naar het laatste toe keert de wedstrijd zich wel eens kortstondig in het voordeel van de onzen, dan van de anderen, Berlaar lijkt zich te kunnen losmaken aan het einde van kwarter 3, maar onze dames zetten dit in quarter 4 alsnog recht, en gaan er zelfs terug over, het keert, maar ai, daar weer een paar vrijworpen, loepzuiver door Berlaar omgezet, en bij ons gemist..., en op de limiet kan Berlaar nog tot een gelijke stand in reguliere speeltijd komen : 49-49. Patricia's zoemer gaat onverbiddelijk.

Een gelijke stand, in het geheel gezien nog een faire uitslag, waar beide ploegen zich mee hadden kunnen verzoenen, maar neen dus, dit is seniors level, en ergens hebben ooit eens een paar hoge heren in de nationale of internationale basketballiga besloten, met waarschijnlijk nog een dikke sigaar in hun mond, dat op seniorslevel er een winnaar dient te zijn, en dat dit enkel maar kan bijdragen tot de spektakelwaarde van het basketbal, fair of niet fair...... (Vermoed ik terecht dat daar $ of € inkomsten van meer tel waren dan het sportieve ?)

Hoe krijgen we in basketbal een winnaar : met 1 verlenging, nog gelijk ?, nog een verlenging, noch gelijk?, nog een verlening tot 4 x toe, en dan vrijworpen........

Voor ongeveer hele onze jonge ploeg ook een nieuwe ervaring...., de eerste keer....

Zwaar gespannen zenuwen overal, Uw verslaggever durft van de spanning bijna zijn ogen niet meer open te doen.....

Alle aanwezigen op Nijlen, ook diegenen die ondertussen al opgekomen zijn voor de volgende match, kijken met spanning toe.......

En weer gaan onze youngsters ervoor, maar ook Berlaar !

De twee scheidsrechters (heren, opgelet, in alle respect voor uw functie en verantwoordelijkheid), dewelke gedurende de wedstrijd ook al niet even goed op elkaar afgestemd leken beginnen eveneens tekenen van spanning te vertonen, of hebben het zweet in hun ogen, ik weet niet wat...., maar een duidelijke middellijn fout en loopfout van Berlaar wordt door de 2 heren niet gezien.... en daar putten zij punten uit, onze meisjes geraken uiteindelijk nog aan een 56-55 voorsprong iets minder dan een halve minuut voor het einde. Een déjà vu ?, weer een 56-55 thriller in ons voordeel ? De bal, de bal dient in onze rangen behouden te worden, hij mag niet verloren worden......., echter Berlaar zet ook alles op alles, een van onze speelsters komt onder te hoge druk van verschillende tegenstandsters en we leiden nog balverlies op het slechtste moment dat men zich kan inbeelden.... Berlaar zet nog een tegenaanval in, en met weer een niet gefloten loopfout, kunnen ze alsnog tegenscoren 56-57. Met nog een paar luttele seconden te gaan, niet meer recht te zetten door onze meisjes, en de zoemer gaat weer en nu definitief onverbiddelijk over. Einde van de wedstrijd.

Verdriet, frustratie, boosheid, ontgoocheling, stilte.......

One day, the game can be heaven, the other day, it can be hell.

Nu val ik zelf even stil, wat kan men dan zeggen en doen..., hoe kan men troosten op dat moment ?

Een staande & luide ovatie, welverdiend naar jullie toe dames. We bewonderen mateloos uw inzet & teamspirit, en alhoewel het kopje wel even neerhing, mochten jullie toch gerust met opgeheven hoofd het veld verlaten, want jullie hadden wel over het algemeen een zeer goede match neergezet, en een detail hier, en een detail daar, op alles en nog wat..., kunnen uiteindelijk nog het verschil maken.

Enfin, for the record van de heren van de VBL dus, een welgemeende proficiat aan de dames van Berlaar voor hun overwinning, we willen niet rancuneus klinken, Na Gembo & vandaag begrijpen we nog maar eens beter, hoe soms een dubbeltje op het allerlaatste nog rollen kan.

We rekenen alsnog op een sportieve revanche in de terugronde....., en ik twijfel er niet aan dat ons ploeg ten volle gemotiveerd zal zijn...

Hiermede zit de heenronde erop, reeds 13 matchen achter de rug, en nog 13 te gaan.

Rank 9, maar met evenveel punten als Herentals & Nieuw Brabo - 25; zoals U ziet, er zit nog groeimarge in, en ik ben er zeker van dat, al te beginnen volgende week tegen Herentals, het niet dezelfde match zal zijn als begin september...., en dat belooft....

en dan..., en dan....x-mas & focus on Lemvig.. !

Nog veel succes met de examens voor hen dewelke nu bezig zijn !

;-)

H.

3 december 2011 Dames 3 : Thriller op Gembo

Op een zaterdagavond heeft een mens al eens nood aan ontspanning of juist aan spanning, naargelang hoe de dag, de week verlopen is....

Rustig een boekje lezen of een DVD-tje kijken op televisie, of een filmpje meepikken in de bioscoop, weeral ieder volgens zijn behoefte & keuze...., ontspanning of spanning.

Jezelf laten meeslepen door het verhaal, de acteurs, je gaat er in mee, de spanning stijgt, het gaat goed, plotse plotwending, het gaat slecht, dikwijls toch een happy end, maar soms even goed niet, en blijf je met een kater zitten.

In een film heb je de hoofdrolspelers, de protagonisten, maar ook de tegenspelers, de antagonisten. De regisseur leidt & kneedt zijn crew & acteurs in goede banen, spoort hen aan het beste uit zich boven te halen, om zo tot een orgelpunt te komen, en zijn publiek zonder uitzondering mee te slepen...

Basketbal heeft wel wat gemeen met een film.....

Titel van onze film : THE GAME !

Theatre : Gembo Luisbekelaar, Borgerhout.

Onze regisseur - coacteur : Lode Maes

De protagonisten : Lore, Lise, Britt, Laura, Caro, Dani, Evi, Nori, Tess, and co-starring Jelle, forever young !

Missing in action : spijtig genoeg : Becky & Katrien

De antagonisten :

7 dames Gembo C en hun eigen regisseur : Niet te onderschatten & gezien hun leeftijd normaliter meer ervaren tegenstandsters, TOP 4 ranking, evenwel toch bijlange niet compleet.

Tritagonisten : 2 referees !

Also starring : pete @ the table

figuranten : een hoop enthousiaste Lyra-Nila supporters,

Verschil echter met een gewone film :

This is life movie, geen tijd voor een second of een third take, alles komt er direct op, ook de bloopers, no final director's cut mogelijk, het scenario is ongeschreven, en het genre : drama, komedie, tragicomedie, oorlogsfilm, rampenfilm, of psychologische thriller, kan niet van bij het begin bepaald worden.

ok, heeft iedereen zijn popcorn bij de hand ? - lights out - Let the movie start ! THE GAME !!!

Proloog quarter 1 : We starten goed, onze dames zijn dubbel & dik gemotiveerd, en zijn niet in het minst onder de indruk..... Danni heeft een begenadigde dag, en slaagt er al gauw in een paar mooie 3-punters in de Gembo korf te bombarderen...., alles schijnt te lukken, en we nemen de leiding. Gembo lost de lijn evenwel nog niet, op de almachtige grote & stevige nr 11 (the name : Eefje) valt er zeer moeilijk te verdedigen, zij heerst regelmatig in onze bucket, en verzilvert ook gemakkelijk haar kansen.

Voorlopig wint de jeugd het op de ervaring : first quarter ends on 15-17, and is our's !

doorlopende scene quarter 2 : Ai, ai, ai, de scheidsrechters willen ook van zich laten horen, en komen mede op het voorplan...... Zij staan scherp, en fluiten kort. Onze meisjes zijn al wat te voortvarend in hun enthousiasme en inzet, en begaan te gauw een paar domme fouten. Na nog geen twee minuten staat aan onze kant de rode vlag naar boven, en dreigt er te gauw een heel zware foutenlast op sommige speelsters te komen, alsook geven we zo ook de kans aan de tegenpartij om telkens hun 2 vrijworpen te verzilveren. Lode doet enige vervangingen, om niet te snel een paar speelsters kwijt te geraken met 5 fouten..... Ook Jelle, met haar immense ervaring, komt mede op het plein, en toont zich onmiddellijk mee secuur en stevig in de verdediging, onze ploeg houdt de moed erin, mede omdat ook Gembo ettelijke fouten op hun konto geschreven krijgt..... De match blijft gelijkopgaand, Gembo blijft aanklampen, maar komt er alsnog niet over : second quarter ends on 27-28, we are still leading !

Een kwartiertje later starten de opnames van scene quarter 3 - Lode verdeelt als regisseur nog eens goed & duidelijk de taken onder onze protagonisten, en is zich even niet bewust van tijd en fluit & luid supportersgeluid ! Bijna was quarter 3 zonder onze speelsters gestart ! 't loopt gelukkig nog op een sisser af...

Enters in the movie : Tessy Maes, ingeschreven op het wedstrijdblad, maar een volledige match bij dames 2 (iets vroegere film in the same theatre) uitgediend en uitgezeten. En hoe je het nu draait of keert, we zagen je daar tijdens onze rust zwaar ontgoocheld op de bank zitten tijdens de 4de quarter van de other game met 5 fouten Tess, maar dat doet ons nu geen kwaad, want je kan iets of wat uitgerust & frisser starten, en je laat dadelijk goed blijken dat je op het veld staat, onze voorsprong loopt terug op.

't is genieten, t'is leuk, maar 't blijft spannend, en ook die refs blijven maar blazen, en voor sommigen onder ons maar ook bij Gembo komt het bordje van de 5 vervaarlijk dichtbij. Kalmte bewaren is de boodschap, maar onze dames moeten nu ook geen cadeaus weggeven, dus ze blijven op onze tegenstandsters plakken, en slagen er af en toe mooi te stealen en te fastbreaken....... Onze volledige ploeg blijft er zich onversaagd ingooien, respect aan allen !

De stand aan het einde van quarter 3 : 37-42, we zijn terug iets uitgelopen, maar houden we het ?

scene 4, ontknoping :

Evi dewelke echt een geweldige job gedaan heeft vandaag in defense op nr 11, maar het niet allemaal foutloos kon beredderen, krijgt nr 5 aangesmeerd, en moet onherroepelijk naar de zijlijn, maar Evi, je mag dat met opgeheven hoofd doen !

Ook Gembo verliest twee speelsters met 5 fouten, en dient de match nu zelfs verder uit te spelen, zonder nog te kunnen vervangen.... In een hevig duel voor de bal, zorgt Lore met haar elleboog onvrijwillig voor een bloedneus bij een tegenspeelster, de coach van Gembo schiet iets te hard uit zijn sloffen, en krijgt nog een technische fout aangesmeerd.....

Men denkt, nu moet het wel de goede kant verder uitgaan voor ons, maar dan komen de zenuwen & de stress naar boven, en Gembo weet terug dichterbij & over ons te springen... Doch daar laten we ook niet af, en komen terug gelijk, en dan op zoiets als een minuut of een beetje meer van het einde : 55-55, en Lise mag 2 vrijworpen nemen.....

Ongemeen spannend, we durven bijna niet kijken................... ai, de eerste shot gaat er niet in.....

Hartslag naar 100 plus, bloed stijgt naar het hoofd, nr 2.................... YES !!! 55-56

Onze supporters, dewelke zoals gewoonlijk de hele match op fanatieke wijze volgen, schreeuwen zich de stemmen schor, ook de Gembo aanhang begint zich te roeren, maar we laten ons niet overstemmen, we steken er nog een paar decibels bij.

De laatste minuut, kan er nog iets gebeuren, zal er nog iets gebeuren, en wanneer zal het gebeuren....? 't is alles of niks voor beide ploegen, 1 Gembo korf betekent verliezen, en zal een enorme zware domper geven, neen, neen, er mag niks meer in, NIKS meer in. Gembo komt, maar ze krijgen hem er niet in, die korf, en we krijgen terug balbezit.... Nog een tactische TIMEOUT op een halve minuut van het einde door Lode, opdracht van onze regisseur : speel de 24 seconden zo lang mogelijk uit, hou de bal in de rangen, geen risico's, en ga op de limiet voor de korf.... Dat lukt vrij aardig, maar het shot gaat er niet in...., maar ook in de nog 5 resterende luttele seconden komt Gembo niet meer aan een doelpoging toe, en dan gaat definitief het eindsignaal, en daar is die nipte, supernipte, onverhoopte, maar toch over-over-oververdiende overwinning binnen...

Het kot is even te klein ! Iedereen is uitgelaten......

Dames & coach, keigoed, die match.... Zagen wij daar toch echt weer die kampioenenploeg van vorig jaar, zekers ! Proficiat.

En zo zie je, zware ontgoocheling & immense blijdschap kunnen soms zo dicht bij elkaar liggen.

Dit was alvast een stevige thriller met een super happy end, en krijgt van mij zowiezo al een oscarnominatie voor spannendste match van het seizoen.... !

Epiloog : We dronken er éne, en nog énen, Sinterklaas had nog een leuke attentie in petto, en moe en tevreden keerden we huiswaarts. Aan de humaniorastudentes van onze ploeg : Veel moed & succes tijdens de decemberexamens !

En misschien dan toch volgende zaterdag nog een matchke meepikken thuis tegen Berlaar, ook nog zo'n kanjer van het hoogste kaliber binnen onze reeks. Winnen zal zeer moeilijk zijn, maar langs de andere kant, als we er maar in geloven, wie weet..... ? Geloof schijnt bergen te verzetten

THE END

van uw loyale filmrecensent, H.

;-)

;-)

26 november ZK Hulshout - Dames 3 Lyra-Nila

Na een schitterende prestatie vorige match tegen Dessel, gingen we deze keer op bezoek in de Noorderwijkse sporthal, om daar Zuiderkempen Hulshout partij te geven. Het begin van een reeks zware matchen tegen de hogere subtop van onze reeks. st-Katelijne Waver rekenen we hier gewoon als buiten categorie.....

De vorige match mocht ons veel vertrouwen gegeven hebben, de Hulshout girls stonden wel enige punten hoger in de rangschikking dan onze ploeg, dus of er een overwinning uit de bus zou komen, een open vraagteken. Katrien moest spijtig genoeg afzeggen wegens ziekte, wat sowieso al een verzwakking was in de lucht en onder de ring. Maar kom, vol goede moed ertegenaan.

Het is echter al van den beginne duidelijk dat we wel degelijk tegen een goed uit de kluiten gewassen ploeg het veld op moeten....., qua postuur & lengte.

quarter 1 : gelijkopgaand, beide ploegen laten elkaar niet los - de zogezegde opwarmingsronde blijft onbeslist : 13-13. Er wordt aardig mooi powerbasket gespeeld, dat hebben we nog gezien...

quarter 2 : gaat in de eerste minuten nog even gelijk, maar dan moeten we de rol toch even serieus lossen, onze ballen & schoten gaan er soms juist niet in, of draaien onbegrijpelijkerwijs terug de ring uit...., soms even een concentratieverlies van enkele seconden bij de onzen, een foute pas, een te voortvarend schot en/of doelpoging vanuit een te moeilijke positie, eventjes een paar fracties van een seconde te laat reageren om een rebound te nemen...., in de vuur van het spel een onnodige fout op een verkeerde plek, en een betere afwerking algemeen bij Hulshout..... Niet dat onze senior-ita's nu echt onderliggen, maar ja, dat zijn van die dingen die gebeuren..... Op naar de kantine ! We gaan rusten met 29-20 achterstand, en we verhopen dat het onze ploeg beter mag gaan in de 2de periode.

quarter 3 : Onze dames starten met een geducht tegenoffensief en weten binnen een paar minuten onze achterstand te reduceren naar een 31-28, Hulshout weet zich echter te herpakken en loopt terug iets uit. Finaal winnen onze dames wel de 3de quarter, maar we gaan met een achterstand 44-38 de laatste 10 minuten speeltijd in.

quarter 4 : Het beste is er wel voor beide ploegen af, onze meisjes doen hun uiterste best en blijven er voor gaan, laten niet af, maar kunnen de kloof niet meer dichten, en uiteindelijk eindigt de match op een 56-47 stand.

Toch een dikke bravo en een opsteker voor onze ploeg. Een overwinning hier zou mooi meegenomen zijn, maar was niet bij voorbaat ingecalculeerd. We zien dat jullie op de goede weg zjin, en dat de ploeg hoe langer hoe beter terug uitgebalanceerd is, en op elkaar ingespeeld. In tegenstelling tot het begin van het seizoen, blijft de bal niet eindeloos rondgaan tot het soms te laat is, wordt er initiatief genomen, en is er honger naar het shot, naar het scoren, daar waar er in het begin te veel schrik was om een doelpoging te ondernemen, uit vrees NIET te scoren...

Jullie gingen goed mee met de tegenpartij, en moesten niet echt onderdoen.

Wat maakt het verschil dan : dat tikkeltje geluk en/of pech op bepaalde momenten met een doelpoging, die paar onvrijwillige vergissingen die een scheidsrechter ook wel eens maken kan, soms wel in het voordeel, maar soms ook wel eens een keer in het nadeel...., die paar momenten dat de concentratie wel eens heel eventjes zoek is, en we er met het hoofd niet bijzijn....

Sowieso blijven er altijd links en rechts enkele aandachtspuntjes, waarop we moeten blijven werken, en er moet in ieder geval niet over gedramatiseerd worden.

Hulshout was sowieso de verwachte winnaar van een leuke & spannende match, maar niks zegt dat het binnen een paar maanden, in de terugmatch bij ons thuis in Nijlen, onmogelijk zal zijn de rollen om te keren in ons voordeel.

Onze youngsters seniors zijn er in ieder geval klaar voor, om hoger door te stoten. Er zit meer in dan een 9de plaats op het einde... En waarom al niet op hun volgende uitmatch op Gembo op 3 december. Nog zo'n subtopper in onze reeks, en sowieso altijd een hele zware tegenstander, maar waarom zou geloof geen bergen kunnen verzetten ?

En we dronken er nog énen, we keuvelden gezellig na, en keerden uiteindelijk toch allemaal tevree terug naar huis !

tot de volgende :-)

H.

18.11.11 dames 3 LyraNila BBC meets Campina Dessel-Retie : POWER !!!

Nu onze jongedames/meisjes sinds de laatste matchen klaarblijkelijk hun drive gevonden hebben in hun reeks, en over het algemeen toch al wat aardiger beginnen mee te draaien, was ook deze match tegen de Campina ladies uit Dessel een uitdaging en challenge. Voor de overwinning gaan was sowieso de opdracht.
hoe ? : POWERPLAY. Geen cadeaus, er voor gaan van den beginne... Niet te afwachtend spelen, snelheid/doorzetten.

Hoewel, in den beginne leken de Campina batterijen met iets meer power opgeladen, zij gingen al snel naar een 1-7 voorsprong, totdat Lode het genoeg vond, en zelf aan een iets meer dan gewoon beweeglijke powercoaching begon, de neuzen in een richting deed wijzen, en dan waren onze dames vertrokken, Nog tijdens de eerste kwart werd de achterstand goedgemaakt, en omgebogen naar een lichte voorsprong.
Het toffe was dat Campina goed meedeed, zich niet terugtrok in een gemakkelijke zone, ook hoog verdedigde en strak verdedigde , en het daarom eigenlijk het een leuke match maakten.

In de tweede kwart gingen onze ploeg succesvol voort op hun elan in een hoog tempo, er werden weinig cadeaus gegeven in defense, en met een mooi scoringspercentage langs onze kant, konden we gaan rusten met een 34-17 voorsprong. We hebben enkele mooie juweeltjes van korven gezien. Onze number 14, Becky, had er deze keer echt zin in : Een vat vol schijnbewegingen & schijnmaneuvers, die Beck, als het ware was ze deze match de Johan Cruyff van de ploeg. Intercepties, fastbreak, scoren.... she did it all. Wat een leuke rode nieuwe minibolide met de L van "Lode" allemaal niet kan teweegbrengen. :-) Becky, hou die schijnmaneuvers wel voor op het veld, liefst niet op de weg hé :-) Prima match !

Ook in kwarter 3 & 4 liep het verder vlot. De korven bleven er voor ons goed ingaan, en voor de anderen iets minder, zodoende konden onze dames hun voorsprong verder uitbouwen tot een kloof van rond de 25 punten. Het resulteerde op den leste af en toe wel eens in enig klein concentratieverlies bij de onzen in defense, anders had het verschil beslist nog hoger kunnen oplopen. Maar geen erg, de ploeg heeft bewezen dat ze er stond. En aan ieder aldus, gaande van onze nummer 4 tot en met onze number 15, alsook natuurlijk aan onze "flower power" coach, een dikke welgemeende proficiat.
Einduitslag : 65-39, verweg de beste score van het seizoen, en sowieso de beste match dewelke we van onze ploeg al voorgeschoteld kregen. Ik zeg nogmaals, ik had niet de indruk dat onze tegenstandsters uit Dessel slecht bezig waren, we hebben een match gezien waar beide ploegen er bleven voor gaan. Zo willen we er meer zien...
En ook een dikke duim omhoog voor onze trouwe & fanatieke supporters, die achter de ploeg blijven staan in kwade & goede dagen.. Hoe noemen we dat : heel veel handen op énen buik, zo moet het zijn !
Een kleine demper op de feestvreugde is en of was, dat klaarblijkelijk de tafelverantwoordelijke van Dessel zich vergiste in het neerschrijven en/of optellen van de einduitslag, en dat het resultaat "voorlopig" verkeerd op de VBL site, alsook op de Nila site als 55-39 geregistreerd staat. We hopen dat het even nader bekijken van het wedstrijdblad zowel bij onze secretaris als bij den Bond, resulteert in een kleine rechtzetting naar de juiste & verdiende uitslag.... Een wiskundig rekenwonder dient men daarvoor niet te zijn..., maar ach ja, missen is menselijk.... no hard feelings !

Dames, doe zo voort, geniet van deze overwinning, maar loop niet op wolken, volgende match op bezoek in Noorderwijk bij de Zuiderkempense dames van Hulshout, zal het wederom vollen bak concentratie en inzet vergen, en hopelijk met een even mooi resultaat.

We enjoy basketball !
H.

11.11.11 dames LyraNila 3 - bbc Sint-Katelijne Waver B

Tot begin vorige week zag het er naar uit dat deze match niet kon doorgaan en evt moest uitgesteld worden naar latere datum, gezien het feit dat door één of ander misverstand de zaal in Katelijne dubbel geboekt was, met een belangrijk internationaal tennis-event.
Van uitstel komt echter alleen maar afstel, en na enig overleg konden we toch nog de match laten doorgaan, weliswaar niet in SKW, maar in onze Nijlense sporthal.
Katelijne-Waver B, veruit de sterkste ploeg in onze reeks, en mag ik even aanstippen, zoek je naar de A-ploeg, ja dan moet je gewoon bij Eerste Nationale zien. Van hun 8 eerste matchen scoorden zij er in 7 meer dan 90 punten, en was het kleinste verschil met de tegenstand 47 punten.
Men zou zich kunnen afvragen hoe zulk een ploeg in tweede provinciale verzeilt, 'k ben er zeker van dat onze dames 2 in eerste provinciale, zelfs onze eerste ploeg in landelijke er ook zeer danig hun werk mee zouden hebben.
Dat het een stevige verliesmatch zou worden, stond dus al eigenlijk buiten kijf. Coach Lode had als wishfull streefdoel gesteld te proberen met minder dan 50 punten verschil te verliezen.
Het begin van de eerste quarter was schitterend, onze dames waren allerminst onder de indruk, en konden toch een hele tijd gelijke tred houden met de tegenstandsters. Een time-out bij Katelijne zette klaarblijkelijk dan toch enige orde op zaken, en vanaf toen konden ze ook vlotter uitloop. Het klasseverschil was in die mate wel duidelijk, Katelijne liet meer de bal het werk doen, schakelden daarmede ook sneller over van verdediging naar aanval, en hun afwerkingpercentage was dan ook veel hoger dan het onze. Niet dat onze dames zich zomaar als makke schaapjes naar de slachtbank lieten leiden, de inzet en de strijdlust waren goed, en af en toe lieten ze ook wel eens een mooi staaltje zien.
Lange tijd hebben we het verschil tussen 20-30 punten kunnen houden, op het laatste was echter bij de meesten van ons het vat af, en konden de leidsters hun voorsprong toch nog verder uitbouwen.
Eindstand was uiteindelijk 39-85, en ok, weliswaar een stevige verliesmatch, maar kunnen we toch een stuk fier zijn onze jeugdige ploeg. Niet alleen werd het verschil beperkt tot minder dan 50 punten verlies, maar onze meisjes zorgden ook ervoor dat met 85 punten, Katelijne hun laagste score tot hiertoe haalden, en met een eigen score van 39 punten toch ook niet echt ondermaats bleven in deze toch moeilijke match.
We verliezen hiermede wel een plaatsje in het klassement, en schuiven van 7 naar 8 op 14 , maar volgende match thuis zaterdag 19.11 tegen Campina Dessel Retie biedt toch weer heel wat perspectieven, en hopelijk een volgende zege.
Mogen we nog even aanstippen dat we het superfijn vonden een heleboel oude bekenden terug te zien, dewelke kwamen supporteren. De supporters waren weer groots, hou zo vol ! Never underestimate the power of the 6th man !
Een spoedig herstel gewenst aan Britt, dewelke deze partij moest verlet geven, vanwege eventjes van de wijs-heidstanden verlost. En hopelijk niet al te voorbarig, maar toch superfijn, onze Floor was ook komen kijken, en gaf aan eigenlijk wel een terugkeer naar het basket en de ploeg van vorig jaar te willen doen. Wat zeggen we dan : doen Floor ! Hoe meer zielen, hoe meer vreugd, hoe meer fun. We need you also in Lemvig !

tot de volgende
;
H

dames 3 : nila - wijnegem 5 november 2011

Onze youngster ladies mochten thuis het groot plein op tegen de dames van BBC Wijnegem.
BBC Wijnegem, vroeger ook wel gekend als BBC MODERNE Wijnegem, het gaf aanleiding tot enige nostalgische terugblik bij ondergetekende.
H. is dus geboren en getogen in Wijnegem, GE KUNNET ZIEN ON ONS MACHIEN DA WAA VAN WANEGUM KOME....., en ja, ik heb in de seventies 2 puberjaren een soort van basketbroek versleten bij de Wijnegemse basketclub, 1 jaar miniem en 1 jaar kadet.
Ik had een zeer specifieke functie en taak binnen die ploeg, ik moest de ballen die van ver kwamen altijd vangen...., de vervanger bij wijze van spreken. Het spreekt dus voor zichzelf dat ik, ondanks noeste inzet en doorzetting bij regen en zonneschijn (we trainden & speelden toen nog buiten), nogal veel tijd op de bank heb doorgebracht, en na twee jaren heb ik er dan ook de brui aan gegeven...., maar de liefde voor de basketsport is me bijgebleven.

Enfin, we gaan terug in volle vaart naar 2011, na de overwinningen tegen Edegem & Malle, zat het vertrouwen in de ploeg, Wijnegem stond in de rangschikking ietsje boven ons, en mits een overwinning van onze ladies konden we de rollen omkeren.

Wijnegem opende de score, maar deze keer was onze ploeg, in tegenstelling tot de eerste quarter in Malle, veel beter bij de les. We verdedigden stug man op man, en onze captain Lise had zo eventjes haar gloriemoment, en wist met 3 korven de situatie binnen de kortste keren om te buigen naar een 8-2 lead. (Beste Bram, pech, goed op tijd vertrekken volgende keer zou ik zeggen, met Lise kun je beter geen seconde van de wedstrijd missen :-)) Zonder gedetailleerd quarter per quarter verder te beschrijven, we kunnen niet zeggen dat we tijdens die wedstrijd nog echt in de problemen zijn gekomen, door een grotere bank dan onze tegenstandsters kon coach Lode met regelmaat fris bloed op het veld brengen, en konden onze meisjes dan ook de vaart er goed inhouden. En de supporters maar zingen & scanderen & juichen. Leuke wedstrijd.
Einduitslag : een mooie 45-28 overwinning voor onze ploeg , en jawel, haasje over..... Na deze wedstrijd zijn onze dames ondertussen al naar de helft van de rangschikking (7de plaats) opgeklommen.
Nemen we dan ook nog eventjes in beschouwing dat na 8 matchen op 1 ploeg na, geen enkele ploeg binnen onze reeks minder tegendoelpunten heeft geincasseerd dan wij, dat wil zeggen dat onze defense toch redelijk naar behoren werkt. De komende weken wordt het weliswaar wat andere koek, we moeten nog tegen een paar kleppers uitkomen aan de top van het klassement, maar het staat ontegensprekelijk vast dat de ploeg aan het groeien is naar een hoger niveau.
Het meeste van het leergeld lijkt betaald in 2de provinciale, so LET'S GO NILA !
Lore, Lise, Britt, Laura, Caro, Dani , Evi, Nori, Tessi, Katrien : we zijn en blijven uw grootste fans...
Volgende match 11.11.11 st.Katelijne-Waver, de ongeklopte leiders....

tot dan !
H.

23 oktober 2011 : Malle bbc - Nila dames 3

Onder een schitterend herfstzonnetje, op een schitterende zondagse morgen trokken we de voorkempen in richting Malle....
Na de mooie & leuke match & overwinning vorige week thuis tegen Edegem, hoopten we allen dat de ploeg op dit elan zou voortgaan, tegen een ploeg , dewelke niet ver verwijderd van ons in de onderste helft van het klassement staat.....
Een haalbare kaart dus...., maar daarvoor.....

moesten onze dames eerst wel echt goed wakker worden ! Wat de dames van Malle de eerste minuten van de eerste quarter hebben laten zien, en wat onze ploeg daartegenover voorstelde :
13-1 stond het op zeker moment in het voordeel van Malle, en dat behoeft niet veel extra commentaar. We zaten zeker niet in de match in het begin....
Nu ja, van serieus te schrikken, en een goede preek van de coach, kan het wel eens keren, en gelukkig konden onze meisjes de laatste minuten van de eerste, de achterstand toch al gedeeltelijk reduceren naar een 15-9.

Tweede quarter : Het spel ging meer gelijkopgaand, twee ploegen dewelke waard waren. We konden gaan rusten met een 23-19 achterstand.

Derde quarter : Erop en erover, onze meisjes gingen over in een stevige man to man, of woman to woman defense, en pressten hoog..... - Het niveau ging knap omhoog. De meisjes van Malle wisten hier niet echt raad mee, en leden veel balverlies, hetwelk door onze ladies zwaar afgestraft werd. In een mum van tijd waren de rollen nu helemaal omgekeerd, en we konden met een puntenverhouding van 3 voor Malle & 18 voor de onzen, deze quarter afsluiten met een 26-37 stand.

Vierde quarter : De concentratie bleef behouden, we hielden pressing aan, en gaven weinig of geen cadeau's meer weg.... Ik moet zeggen, we zagen een ploeg op het veld, werkers, vastbijtsters & vechterkes....., what a spirit ! Onze meisjes gaven niet meer af....
Lore liep ook nog tegen een onvrijwillige elleboog aan in haar aangezicht, en het kwam echt wel aan, getuige daarvan ook het feit dat de elleboog zelf openlag....
Niet te verschieten dat je daar dan even zwaar dizzy van bent.. Gelukkig, bleek achteraf, na de eerste zorgen & diagnose, alles zonder te veel schade en/of gevolgen.....
De match werd overtuigend & knap gewonnen met een 32-46 eindstand, en zodoende werd de 3de overwinning van dit seizoen geboekt !
We mogen positief vooruitkijken naar het vervolg van het seizoen, maar langs de andere kant beter ook maar de beide voetjes op de grond houden, de zware zware kleppers komen er eerst pas in November aan....., en dat zal wel wat andere koek zijn....
Maar thuis tegen Wijnegem volgende match, dat zou moeten kunnen, dat zou moeten kunnen....
We zullen zaterdag 29.10 weer paraat staan.. Go for the best, go for the team, go for Nila !

P.s. nog een hartelijke proficiat & felicitaties voor het geweldige teamwerk dat ook weer 's avonds zowel door onze meisjes als ouders/vrijwilligers van dames 3 getoond werd tijdens de spaghetti avond. Het was een groot succes ! En van harte door het bestuur geapprecieerd !

;-
H.

15 oktober : dames 3 Nila - Jong Edegem

Ook al is het niet iedere wedstrijd even mooie basket, en moesten onze jonge dames al meer dan hen en ons lief was, het onderspit delven, en leergeld betalen in die 2de provinciale damesreeks, toch gaan wij ieder weekend graag naar hun match kijken, we genieten van de vriendschap, de teamspirit, de verbondenheid, kortom het samenzijn van jong en oud, de ploeg en de supporters. Op het sportieve vlak mag het dan al wat tegenslagen, op het andere vlak zijn wij winnaars !

Thuis tegen Jong Edegem, dat moest een leuk matchke worden, er zat misschien wel een overwinning in.Supergoed dat we Tessy terug in het team mochten verwelkomen. We snappen het niet echt goed dat een speelster met zulk een inzet & kwaliteiten, niet genoeg de kans krijgt om zich bij onze landelijke dames te tonen. We gaan echter hierover in deze blog geen polemiek opstarten, we zijn er enkel maar superblij mee dat ze samen met de 2de ploeg in eerste provinciale, ook haar schouders er terug mee komt onder zetten bij onze ploeg, de ploeg waarmee we vorig jaar toch een schitterend onvergetelijk kampioenenseizoen beleefden.
Den boer zou zeggen : Welkom terug in onze stal, Tess ! :-)

En 't werd een leuk matchke, er was inzet, er was ook meer strijdlust, inzet, onze dames vlogen er nog eens in, ten aanval was dan ook ten aanval ! Weliswaar nog geen champagnebasket, maar 't was toch al een cava'ke van de betere soort. We konden er van genieten ! Zonder Edegem echt onder de voet te lopen, hebben onze dames in deze match toch steeds de bovenhand gehouden, en zijn constant op niveau gebleven, zonder echte dipjes. Nu, een Tess die toch wel iets makkelijker het doel weet te vinden, en een Katrien (weliswaar een paar centimetertjes groter dan doorsnee) die we deze match toch veel rebounds zagen recupereren, het waren echte stimulansen, en iedereen ging er dan ook voor.En de supporters lieten zich dan ook niet onbetuigd, en moedigden luid & enthousiast aan.

Vraagt U me nu hoe eigenlijk het juiste wedstrijdverloop was, ik zou het niet weten, maar finaal stond er 49-37 op het scorebord, en was een tweede overwinning binnen dit seizoen. En of dit leuk was ! Jazeker, goed van genoten ! Alleman & Stafke !
En Evi kon gerust naar Zweden vertrekken om er zieke heundjes/peusjes & eulanden te gaan verzorgen.

Next week Malle & Spaghetti ! sunday oct 23 !
;-)
H.

09 oktober NBA - DAMES 3

Met enige vertraging, waarvoor excuses van ondergetekende hier alsnog het verslag van deze wedstrijd.

Onze JONGE dames ploeg speelde uit bij Nieuw Brabo Antwerpen, afgerond NBA (maar dus zeker nog geen Amerikaanse avonturen), en toogden op deze regenachtige zondagnamiddag richting Deurne, Expohal.
Op papier was deze ploeg in se te kloppen, maar er is veel verschil tussen papier en realiteit.
Ten eerste, de jongste speelster van de tegenstandsters was 3 jaar ouder dan onze oudste speelster, en in tweede provinciale wordt er toch dikwijls een ander soort basket gespeeld dan in de jeugdreeksen...., wat onze meisjes eigenlijk al genoeg ondervonden hebben.
Het is minder flitsend, harder, en alle truken van de foor worden bovengehaald. Net zoals soms vorig jaar worden we nu bijna iedere match geconfronteerd met zoneverdediging, een verdediging waarmee we nog altijd moeilijk onze weg weten...,

In de eerste quarter ging het redelijk goed, Nieuw Brabo opende weliswaar de score, maar we wisten toch enige punten te scoren, en kwamen tot een 2-7 voorsprong. Oogstrelend basket, neen, veel missers, jawel....
Dit kwam vooral tot uiting in de tweede kwarter, waar onze meisjes de bovenhand verloren, en onze voorsprong redelijk gemakkelijk werd tenietgedaan, en omgebogen naar een achterstand van enkele punten, ook al kon je nu ook moeilijk zeggen, dat onze tegenstreefsters de éne na de andere erin kegelden. De bal ging ook te veel rond bij ons, er was te weinig honger naar de ring, naar die doelpoging, te weinig durf & creativiteit om in die zone van NBA te penetreren, met als gevolg dat het 24 seconden signaal regelmatig in ons nadeel klonk, of dat we toch nog op het laatste vanuit een moeilijke & hopeloze positie een wanhoopspoging moesten ondernemen.
In de derde kwarter ging het eventjes verder zoals in de 2de, op zeker moment keken we op tegen een achterstand van 8 punten (22-14), en toen plots een heropflakkering, eventjes draaide het terug vlotjes bij ons. Caro wist 2 driepunters te deponeren, en Lore forceerde een snelle break, we kwamen terug gelijk......
Er kwam eventjes terug hoop in de rangen, maar helaas, deze was van korte duur, in de 4de kwarter had Nieuw Brabo terug de bovenhand, en onze meisjes konden ook geen vuist meer maken, temeer daar Becky met een verzwikte enkel naar de kant moest, en Evi & Lise ook al enige oorlogswonden hadden opgelopen....
Eindstand 31-26 voor de thuisploeg, en onze meisjes dan toch weer eventjes in zak en as !
Komaan, moed niet opgeven. We believe in you ! Believe in yourself !
Volgende keer beter !

;-)
H.

Infoavond Lemvig 2011

Vrijdag 14 oktober 2011 om 20u30 in de cafetaria van de sporthal van Nijlen.
Programma :
- verwelkoming
- diapresentatie over de organisatie van en naar Lemvig (15 min)
- film Lemvig 2010 (30 min)

het was heet & oktober, dames 3 winnen sober - dames 3/telstar 1.10.2011

Mensen, wat zijn dit voor tijden ?
Snertweer in de zomervakantie & hittegolf in de herfst.....
Maar kom, parasol & zonnecrème & strandstoel & badpak hebben we allemaal opgeborgen gelaten, want ondanks de lokroep van het strand, was de afspraak zaterdag thuis in Nijlen tegen de dames van Telstar Mechelen. Beide ploegen hadden nog geen overwinning kunnen verzilveren in het begin van het seizoen, dus derhalve mochten we spreken van een rechtstreekse concurrent.
Fijn dat we Lore voor de eerste keer deze competitie mee mochten zien aantreden om het team terug compleet te maken. Wellcome back !
Laura & Katrien kwamen ons vanuit de kadettengroep versterken.

Een zeer close & spannende match met twee ploegen dewelke zeer aan elkaar gewaagd waren.
Telstar, dewelke ook meer wel meer maturiteit in de ploeg hadden, namen de eerste helft iets of wat de bovenhand, we volgden close, maar afwerking & durf om door te gaan lieten nog wat te wensen over. Een jong broederlijk scheidsrechtersduo hield de teugels stevig in handen, en floten close. We gingen rusten met een kleine achterstand, hop snel allemaal naar René's terras, om even te verkoelen !

De tweede helft werd goed gestart, en we konden onze achterstand omzetten naar een minieme voorsprong van 2 soms 3 punten. Ook konden we eens een paar driepunters verzilveren ! Feit is echter dat de Telstar dames ook niet afgaven, en ons in het vizier hielden, Lode hield onze demoisselles echter scherp, een paar seconden concentratieverlies kon dodelijk zijn.
We gingen de laatste 2 minuten in met 3 punten voorsprong, bal in de ploeg houden en zoveel mogelijk de 24 seconden uitspelen was de boodschap, en ondanks het feit dat Telstar toch nog 1 keer kon tegenscoren, konden onze meisjes het deze keer uitzingen tot het einde van de match, en oef, een grote zucht van verlichting !
43-42 eindstand, eerste match binnen, de kop is eraf !!, en toch ook wel een beetje druk van de
jonge frele schouders.....
Schitterende basketbal is het nog niet allemaal, maar een welgemeende dikke proficiat aan het hele jonge team voor inzet, volharding & labeur.
Hadden wij er spijt van dat wij niet op het strand zaten zaterdag ?
Zeer zeker niet !
Volgende zondag uit tegen Nieuw Brabo !
en wij weer van de partij !

H.

D3-Mechelen

Zondag 25/09: Deurne - D3

Onze L.N. dames namen een schitterende start: behoorlijk tempo, soms mooie combinaties, stevige defense, enkele rake shotjes, ... Q1: 5- 9
In Q2 liet Eligio, die in Q1 vele ongelukkige missers kende, zien wat ze in hun mars hadden:
shots vielen in en de defense werd verscherpt (o.a. ook een zondeverdediging waar de onzen het nog altijd lastig mee hadden). Ze beenden bij en we gingen rusten met een 19- 18.
In Q3 bleven onze "jonge" dames aanklampen. Eligio speelde met een kern van 4 dames die rond de 30 jaar waren en met slechts 1 kadet, een gemiddelde ploegleeftijd van 25 jaar!! De onzen daartegenover, gemiddeld 18 jaar !!, een heeeeeel pak jonger dus EN een heeeeel pak minder ervaren!! Q3: 28- 25, er was nog steeds hoop en vechtlust!
Daar de refs (te) veel door de vingers zagen werden er te veel persoonlijke fouten NIET gefloten. De match werd grimmiger. Eligio kon antwoorden, kende beter de "knepen" van het vak en onze dames geraakten meer en meer gefrustreerd (als een zoveelste 1 tegen 1 of 1 tegn 2 niet gefloten werd voor beide partijen). Er vielen soms rake klappen en er belandden vele speelsters pardoes op de grond. Wij zagen de "gaten" niet meer, deelden slechte passen uit, misten vele korven,... Enfin we verloren maar onze "jeugd" bleef zich inzetten tot de laatste minuut,
goed gespeeld dames en Lode!
Speelsters van dienst: Lise, Britt, Evi, Danni, Caro, Tessy, Becky en Nori
Binnenkort is Lore weer van de partij, na haar heelkundige ingreep, dan zijn we weer met 8!
Veel dank aan alle supporters, die ondanks het prachtige zomerweer de muffe sporthal van Eligio toch trotseerden!
Ook enorm veel dank aan onze boekvrouw Vera die haar taak voor de 1ex alleen verrichtte, knap :)
G.

Dames 3 Lyra-Nila - BBC Schelle 17 september

Eerste thuismatch voor onze meisjes of liever dames, ja zeg, wat zegt men nu het beste ?
Na het onverwachte afhaken van Goedele H., en met Lore nog steeds niet speelgeschikt, zat coach Lode nog met een basisploeg van 7 speelsters, en derhalve werd de kans gegrepen om ook extra spelgelegenheid te geven aan een aantal van onze nieuwbakken kadettenmeisjes, ter versterking. Wij willen Laura, Margot, An-Katrien en Katrien daar dan trouwens ook voor bedanken.
Laten we zeggen, dat voor het overgrote merendeel van onze speelsters, de overschakeling naar seniors dames niet zonder enige moeite verloopt, en dat er zeker aan het begin van dit seizoen leergeld zal dienen betaald te worden. Scheidsrechters blazen strakker, en pekelzonden uit de jeugdreeksen worden nu minder door de vingers gezien. We zullen uitkomen tegen ploegen met veel meer ervaring en/of routine, dewelke letterlijk het klappen van de zweep en de truken van de foor kennen. En vergeten we ook niet, dat men toch wel die verdomde driepunterslijn naar achter heeft geschoven vanaf dit seizoen,, en dat derhalve onze beste bommenlegsters ook hun vizier terug dienen af te stellen. Laten we derhalve deze jeugdige seniorsploeg het nodige krediet geven, en zeker niet te hard focussen op resultaten.
Ook de wedstrijd tegen Schelle was niet echt een wedstrijd vol oogverblindend basket, langs beide kanten trouwens. Te veel missers, airballen, soms te weinig durf en/of te weinig kracht om zich door te zetten.
Getuigt daarvan : de toch wel lage eindscore van 28-37 in het voordeel van de bezoeksters, verschil dat ze eigenlijk merendeels hebben bereikt door meer vrijworpen te kunnen/mogen nemen, en deze alsook iets beter te benutten dan onze dames. Want voor de rest lag onze ploeg niet echt onder.
Een proficiat aan onze speelsters voor hun inzet : blijf er voor gaan, blijf er in geloven, blijf genieten van basket, speel met elkaar en voor elkaar als team. Verwacht geen plotsklapse wonderen en mirakels, maar blijf geduldig voortbouwen en -werken, en het tij zal wel eens keren. Niet dat er dit jaar superhoge ambities moeten gekoesterd worden, we houden beter de voetjes op de grond....
Een pluim voor onze 4 kadettenmeisjes, dewelke een zeer verdienstelijke wedstrijd hebben gespeeld, en zich af en toe mooi lieten opmerken. We hopen nog op jullie te kunnen rekenen, meer nodig, we will need you !

gr.
H/

dames 3 starten hun competitie : Herentals-Lyra Nila

De natte zomervakantie is voorbij, en oef, na 4 maanden, eindelijk terug basket !
Onze meisjes/dames kadettenploeg van het vorige seizoen, the champions, is naar 2de provinciale b seniors dames doorgeschoven.
Eerst nog een klein woordje vooraf....
We vinden het allemaal heel spijtig dat we vanaf dit jaar wel onze Marie & Floor & PV Pete zullen dienen te missen, maar helaba daar Marie/Pete, Floor, Christel & Marc, misschien wel wat meer uit het oog, maar niet uit het hart hé, en jullie komen toch nog wel eens kijken hé.. :-)
Ook de captain van vorig jaar Tess, zit niet meer in onze ploeg, en is doorgeschoven naar hogere reeks en ploeg, waar zij zeker met haar doorzet/inzet en talent ook nog mooie dingen zal laten zien.... Tessy, succes ! En we zijn er zeker van dat je daar regelmatig met de "pluymen " mee zult kunnen gaan lopen..... :-)
Welkom Goedele in ons dames 3 team, we hopen dat je er je weg al wat kunt vinden, en dat het voor jou een mooi jaar zal worden.
Welkom PV Vera, Pete vervangen is geen makkie, maar ge zijt al heel goed bezig, en eerlijk gezegd, ook wel veel knapper ! :-)
Proficiat Captain Lise, we wensen jou en je ploeg een mooi seizoen toe !
en dit natuurlijk alles weer onder de ervaren & deskundige coaching van mr Lode Maes, de Charlie Watts onder de Vlaamse basketbalcoaches (van horen zeggen)

Enfin, en dan nu basket.
Sowieso mogen we met onze "bevordering" of "doorschuiven" van kadetten naar seniors reeks,
al geen valse verwachtingen creeeren, op basis van het feit dat we vorig seizoen met een groot deel van deze groep kampioen hebben gespeeld.... Die ambitie en verwachting was er trouwens toen ook niet.... Het zal een moeilijk jaar worden, en we zullen wel zien hoe het uitdraait.

De eerste wedstrijd van vorige zaterdag op Herentals was eigenlijk wel best ontgoochelend, en een "valse start" van het seizoen. Het was een tegenstrever, dewelke we eigenlijk altijd de baas hadden moeten kunnen, maar het probleem was dat onze dames zich eigenlijk zelf de das omdeden.
Te weinig focussing, slechte getelefoneerde passes, een hoop onnodige fouten die hieruit resulteerden om het gevolg van die slechte passes goed te maken, (wat snel resulteerde in een zware speelsters-en ploegfoutenlast) een te weinig doelgericht spelen bij sommigen, een zich onnodig druk maken over merendeel terecht gefloten fouten door het strakke scheidsrechtersduo...., in plaats van terug te focussen en kalmte te bewaren...
Als men na een ruststand van 18-16 het tij kan omkeren in de 3de kwarter naar 24-32 voorsprong, dan mag men dit niet meer uit handen laten gaan, en dat is wat er toch gebeurde, helaas.
Samengevat : een goede 3de kwarter, maar voor de rest kon het beter !
Nu, het is ook niet altijd gemakkelijk, en men mag nooit het hoofd laten zakken !
Uit iedere wedstrijd vallen nuttige lessen te leren, evengoed uit goede wedstrijden als uit slechtere wedstrijden, en als iedereen van zichzelf weet wat goed is, maar ook wat nog beter kan en moet, en bereid is daaraan te werken samen met de anderen & coach als een hecht team, dan loopt het binnenkort wel terug gesmeerder !
En waarschijnlijk gaan we nog wel eens geregeld op ons dak krijgen dit seizoen van sterkere ploegen, maar evengoed zullen er wel eens matchen zijn, waar onze dames zichzelf wat meer in de kijker kunnen spelen, en die mogen we niet laten verloren gaan.
Blijven wij even grote fan van deze ploeg ? NATUURLIJK - Lyra-Nila dames 3, we love you and we support you, and we keep faith, whatever happens, in good and bad moments !

Op naar de volgende !
:-)
H.

1° berichtje van René Jacobsen:

Welcome to Limfjords-cup
Lemvig Basket has the pleasure every year at the days 27. to 30. december to welcome 1600 players, coaches, and referees who all share the joy of playing basketball. Next time it is the 21th time the tournament is played. The tournament is the biggest basketball event for youth players in Denmark.

Van supporters gesproken !

En... de foto's van de clash

Met dank aan Ronny

The Clash van 2011

THE CLASH

22 MEI 2011

14u30

MICHAELS - KADETTEN M

Lokatie : Vremde - BBC Musketiers

Nadien sluiten we feestend het seizoen af met een Michaels-Pita aan een zeer democratische prijs van € 7 pp/per schotel, groenten, sausjes en dessert inbegrepen.

Wel vooraf inschrijven :met vermelding van het aantal personen waarvoor U pitaschotel wenst te bestellen
UITERLIJK INSCHRIJVEN EN BETALEN : ZONDAG 15 MEI AUB !

VROLIJK PASEN !

tja Pete, op algemeen verzoek hernemen we hier per uitzondering een reeds gepubliceerd beeld...

Enkele beelden van dé Moment Sûprème...

Met de overwinning tegen Willebroek (26/3) kwam coach Lode met onze meisjes-kadetten boven aan het klassement, duidelijk en overtuigd 'los' van nr 2. Altijd leuk deze bekroning te vieren met een zegen. De uitschuiver van vorige week werd hierdoor weer helemaal goed gemaakt.

Wie erbij was en ook later op de avond nog mee op stap ging in Lier leest hier hoe het voor sommige afliep... Wie niet dairm was zal het zich nog wel herinneren !

én een feestfilmke

KAMPIOENENFEESJE

Een eerste impressie...

9 april : MK Schelle - Nila : GLORY DAYS !!!

De laatste competitiematch van het seizoen. "Oef", denken sommigen, "het zit erop, we zijn kampioen !" "Oei", denken anderen, "komt er dan toch stilletjesaan een eind aan dit onvergetelijke basketjaar, waar wij allen zo van genoten hebben, speelsters & ouders & supporters ? Die steeds maar weer spannende matchen, waar wij nagelbijtend en met regelmatige hartkloppingen, op het nippertje van intensive care toestanden af, zo konden van genieten...? Jullie trokken altijd aan het langste eind, en dat maakte het zo boeiend !" We gaan nog niet over het spreekwoordelijke zwarte gat spreken ! The season is not completely over yet, binnen een paar weken mogen jullie je misschien ook Kampioen van Antwerpen noemen, er is nog een tornooi 21 mei op Nila, en vergeet de belangrijkste match van het jaar niet : de Michaels zijn gebeten op revanche na hun verliesmatch van vorig jaar, in hun gedachten vliegen hun bommen de éne na de andere erin, jumpen ze vlot to the ball, klopt hun verdediging perfekt ! dus toch nog wat werk aan de winkel lieve dochters, stay focussed ! En vergeet niet de vriendschap, de teamspirit, de 11 paar handen op énen buik : wat jullie de laatste jaren en maanden gezamenlijk hebben doorgemaakt, smeedt banden voor het leven ! De toekomst ligt open voor jullie, the future looks bright, neem al het positieve wat je dit jaar hebt ervaren, mee naar het volgend seizoen, naar nieuwe speelsters & teammates toe ! Laatste match van de competitie dus, net zoals we tegen Schelle de spits mochten afbijten in September, mochten we nu ook het doek laten vallen tegen dit team. In september was het nipt met 1 puntje gewonnen, benieuwd of het nu ook zo spannend zou zijn. Onder een stralend zonnetje, met 10 speelsters (Danni spijtig genoeg op reis vertrokken), richting Schelle dan maar. Nu, ze hebben het ons gelukkig niet gemakkelijk gemaakt daar, toch niet in den beginne. Als een dieseltje kwam ons motortje op gang, en in de eerste twee quarters sputterde het af en toe even. We namen telkens de lead, maar dan kwam er ineens een Schels turbootje nr 13 in overdrive gedurende enige minuutjes op gang, niet te stoppen, en snel, de snelste van 't seizoen ! En telkens ging onze voorsprong in een mum van tijd verloren, erop en erover gingen die van Schelle. Gelukkig verbruiken turbo's veel benzine, en moet er af en toe bijgetankt worden, en kon coach Lode, mits een paar time-outjes, de zaken recht zetten en de verdediging beter afstellen. Onze dames kwamen terug vlot in de match komen, zelfs zo vlot dat we toch nog met een comfortable 10 points lead de rust in konden gaan. Na de rust, in de derde kwart, was onze diesel warmgedraaid, en hebben onze meisjes toch vlot het heft in handen kunnen nemen, onze voorsprong verdubbelde. In de laatste kwarter kwam het spel terug iets in evenwicht, maar zijn onze meisjes ook nooit meer in de problemen gekomen, en zodoende een eindstand van 32-52, een kampioen waardig ! Dit wil zeggen dat onze kadettenmeisjes het seizoen afsluiten met een 40 op 42, 13 matchen op 14, en zonder een twijfelachtige arbitrage in je weet wel....., had het volle pot kunnen zijn ! 40 op 42, is een score van 95 pct ! In het latijn noemt men dat : SUMMA CUM LAUDE, en 't zal nog niet waar zijn zekers ! Waarachtig top ! Een dikke proficiat aan de hele ploeg & coach ! Dat er genoeg reden was om die avond nogmaals een feestje te bouwen, onbetwistbaar ! En dat het teamfeestje voor een SUMMA CUM LAUDE ploeg, ook een SUMMA CUM LAUDE feestje was, natuurlijk ! Feestverslag volgt. ;-) H.

2 april MK : BBC Nila - Noorderwijk

Op een stralende & warme lentedag in April traden onze meisjes zaterdag aan tegen de ploeg uit Noorderwijk. Buiten onze Evi, op een mooie school- en hopelijk niet teveel studiereis door Italia (ciao bella !!, come stai ?), was onze ploeg compleet.. Onze Noorderwijkse vrienden hadden echter nog meer pech : zij konden slechts aantreden met 5 speelsters, ook twee op schoolreis, en evt miniemen inspringsters zaten met paasexamens. 10 tegen 5. number 1 tegen number 8 Alhoewel Noorderwijk het ons in de heenronde echt niet gemakkelijk had gemaakt, en zelfs toen het meeste tegengescoord heeft, was het vanwege deze omstandigheden voor hen echt niet haalbaar om in de terugmatch zwaar tegengewicht te geven tegen onze kampioenenploeg. Kwam er dan ook nog bij dat 1 speelster van NW nog een beetje problemen had om haar ademhaling enigzins onder controle te houden.... In samenspraak met de scheidsrechters en coaches, heeft de klok goed kunnen doorlopen, en werd er regelmatig door beiden time-out genomen, om de ploeg uit het Herentalse kans te geven wat te rusten. Voor de rest was het ook een zeer sportieve match, in totaal 4 of 5 persoonlijke fouten, en hebben onze dames het allemaal mooi kunnen tonen wat zij in hun mars hadden....., zonder dat onze coach veel heeft moeten rechtstaan. Einduitslag : 79-37. Nogmaals een dikke proficiat aan onze kampioenenploeg, maar toch ook veel respect voor de tegenstandsters, dewelke met een zeer jonge ploeg (1 x geb.jaar 1994/4 x geb jaar1995), toch ook mooie dingen hebben laten zien... Er zit zeker toekomst in ! zaterdag 9 april sluiten onze meisjes kadetten het seizoen af uit bij Schelle, ondanks hun rangschikking een zeker niet te onderschatten ploeg als ze volledig zijn...... Ik denk dat dit een beetje hun probleem is geweest dit seizoen.... Raad onze meisjes aan om de eerste avond van de paasvakantie, de paasbloemetjes nog niet te veel buiten te zetten, en goed op tijd in bed & uitslapen :-) tot dan ! H.

VI ER MESTRE !!!!! MK 26 maart Nila - Willebroek

VI ER MESTRE !!!!! MI SMO PRVACI !!!!! LEMME MESTAREITA !!!!!!! SIAMI CAMPIONI !!!!!!! SOMOS CAMPEONES !!!! SISI NI MABINGWA !!!! NOUS SOMMES LES CHAMPIONS !!!! PUGILES SUMUS !!!!! WIR SIND MEISTER !!! WE ARE THE CHAMPIONS !!!!!! of zoals Lode het ongeveer nu om de 5 minuten zegt : WE ZIJN KAMPIOEN !!! YESSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSS !!!!!!!!!!!!!!!!!!!! Meestal begint mijn wedstrijdverslag niet met het behaalde resultaat, maar deze keer veeg ik er gewoon mijn voeten aan. Onze meisjes hebben gisteren, net zoals alle vorige matchen, met bloed, zweet en tranen en met een tomeloze inzet de buit finaal binnengehaald en zich zo op twee speeldagen voor het einde van de competitie weten te verzekeren van de titel. Dames en heren, Kampioen van grensoverschrijdende reeks B dames kadetten 2010-2011 is BBC NILA NIJLEN !!!!!!!!!!!!!!!!!!!!! En dit zijn ze dan, onze kampioenen. Lore, Lise, Britt, Floor, Caro, Marie, Evi, Nori, Tess, Becky, Danni, en their Mastercoach : Mr Lode Maes ! PV Pete mag ook niet in het plaatje ontbreken. Maar daartoe diende dus zaterdag nog eerst van Willebroek gewonnen te worden. We speelden echter thuis, onze kadettenploeg was terug compleet, en de uitglijer in Baasrode was goed verteerd. Alles zat goed, en net zoals vorige week, konden we rekenen op een uitgebreide meute van enthousiaste supporters, dewelke onze ploeg er wel door zouden schreeuwen.

Onze meisjes, voor de gelegenheid helemaal in het zwart wit, hebben een mooie match gespeeld, eventjes onder stoom komen, en dan de beuk erin. Hoe de Willebroeksen ook probeerden, tijdens die eerste quarter waren onze dames moeilijk te stoppen, tenzij foutief, en dit leidde toch al redelijk gauw tot een mooie stand van 8-0, een stand dewelke misschien wat hoger had kunnen liggen, maar de afwerking op de vrijworpen was niet altijd even schitterend dit seizoen. De veelvuldige fouten die eerste quarter waren ook al direct een zorg voor de niet zo grote bank van onze tegenstandsters, en eerlijk gezegd denk ik dat er bij ons misschien ook wel eens een foutje extra had mogen gefloten worden. Na enige tijd wist Willebroek dan toch de ban te breken, en begon hun scoringsmachine ook op dreef te komen. Langs beide kanten werd er al eens een bom gelanceerd, en gelukkig waren de onze deze keer ook al terug meer doeltreffend.

Een gelijkopgaand spel de tweede quarter, onze meisjes kwamen nog niet echt in de problemen. De arbitrage stond evenwel scherp, en er diende langs beide kanten nogal wat vrijworpen toegestaan te worden, bij ons niet zo erg, aangezien we met een brede kern zaten, maar bij Willebroek werd het probleem toch wat nijpender. Onze supporters bleven onverstoorbaar en onvermoeibaar verder aanmoedigen en zingen ! We konden gaan rusten met een 31-26 voorsprong, niet zo spectaculair, maar toch, we zaten op titelkoers.

Diegenen dewelke tijdens de rust iets of wat te rustig bij René en co hun drankje hadden genuttigd, en iets te laat terug aansloten, om het begin van de 3de kwart mee te maken, schrokken zich een hoedje. We waren iets te afwachtend begonnen, en onze verdediging was eventjes niet strak genoeg, en daar had Willebroek handig gebruik van gemaakt om hun sterkste wapen boven te halen, en met 2 driepunters maakten zij hun achterstand ongedaan : 31-32, het tij leek te keren. Moest het dan naar wekelijkse gewoonte weer een superspannende match worden ? Lode moest met een dringende time-out even terug orde op zaken stellen. En orde op zaken kwam er. Onze meisjes gingen op pressing over, en konden al snel de zaken rechtzetten, een paar mooie steals, fastbreaks, een bommetje erbij, we genoten ervan. Onze fans hielden ook niet af, en gingen stilletjes aan over in extase.

Willebroek is echter goed weerwerk blijven geven, ondans een spijtige kwetsuur bij hun nr 11, en ondanks het feit dat er iemand met 5 fouten naar de bank verwezen werd, en misschien hadden onze dames dat wel nodig. De laatste kwart werden er door onze meisjes echter weinig of geen cadeaus meer gegeven, en met een comfortabele 8 punten voorsprong konden we de laatste 2 minuten ingaan. Het balletje bijhouden, rondspelen, niet te snel en ondoordacht handelen, gewoon wedstrijd controleren. Onze superkapitein Tess, dewelke ons dit seizoen zo dikwijls er mee heeft doorgetrokken, en aan wiens inzet de hele ploeg zich heeft gespiegeld en opgetrokken, kreeg in de laatste minuut een applausvervanging met staande ovatie, en kon zich moe maar tevreden zich in de grote wijde armen van coach & vader Lode drukken. En dan langzaam aftellen tot het eindsignaal, - eindstand 56-48 ! - en de zaal ontplofte. Kampioen, kampioen, KAMPIOEN ! - Tranen van geluk, innige omhelzingen, een Lode dewelke bijna bedolven werd onder zijn speelsters, waar is da feestje, HIER IS DA FEESTJE ! Fototoestellen werden bovengehaald om deze onvergetelijke gebeurtenis voor eens en altijd voor later en het nageslacht vast te leggen. Na het nemen van de kampioenenfoto, werd Lode, zoals het een kampioenencoach betaamt, vastberaden doch zachtaardig door zijn meisjes mee naar de kleedkamer gevoerd, om aldaar met zijn hele ploeg, en voor de eerste keer in zijn hele 40 jarige basketcarrière met kleren en al onder de douche te vliegen. Ook Pete was al gauw een natte vogel voor de kat. Natuurlijk mocht ook de schuimwijn niet ontbreken, en na even stevig schudden, mocht de kurk eraf, en werd er duchtig rondgespoten.

Dat er later die avond nog danig gefeest, gefuifd en gevierd is, en dit tot in de vroege ochtenduurtjes, spreekt voor zichzelf. Ik ben er zeker van dat enig beeldmateriaal hiervan genoeg voor zich zal spreken, en dat onze Ann genoeg materiaal heeft om gauw hier bij op de blog/site te zetten.

We kregen trouwens zo-even nog het bericht via het Belga persagentschap dat de verscheidene urinestalen dewelke door de anti doping controleurs van de Vlaamse gemeenschap gisterenavond nog genomen werden bij enige speelsters in het Lierse, na controle allemaal negatief waren ! :-) Natuurlijk zijn onze meisjes zuiver op de graat !!

Beste vrienden, het deksel is eraf, onze meisjes zijn kampioen, maar de competitie is nog niet ten einde. Volgende zaterdag 1530hrs nog thuis tegen Nooderwijk, en dan afsluiten in Schelle op 9 april. De druk is van de ketel, wie weet worden dat nog hele mooie matchkes, dus stay tuned, en kom vooral mee kijken en genieten, we zijn nog niet van plan gauw te stoppen met feesten.

tot blogs ;-)

Pottendeirmtoe, maar tevreden

H.

19 maart MK Panters Baasrode - Nila

Vaderdag, een schitterend zonnig weekend is aangebroken, en de eerste match van het laatste vierluik van deze competitie breekt aan. De GPS van menige wagen staat ingesteld op de Panterhal in Baasrode, en we gaan spelen in het spreekwoordelijke hol van de panter. Zij zijn de enigen die ons nog van een titel kunnen afhouden, winnen is voor hen dan een must, onze meisjes zijn gemotiveerd om hun ongeslagen reeks van reeds 10 wedstrijden voort te zetten, en bij gelijkspel of winst is de spreekwoordelijke buit binnen.
We moeten spijtig genoeg Nori missen, dewelke vanwege omstandigheden in het verre Slovenie vertoeft, maar op zaterdagmiddag zeker met haar gedachten bij haar ploeg vertoeft.
Wel van de partij : een supergroot NILA supporterslegioen, extra versterkt nog door onze vrienden uit Aartselaar, dewelke ons mee komen aanmoedigen met heel het team !

Sowieso een aartsmoeilijke match in het vooruitzicht, mede door het feit dat het team van Baasrode tijdens de heenwedstrijd vorige herfst in Nijlen nipt de duimen had moeten leggen tegen onze dames, na een hevige & fanatieke wedstrijd, hetgeen bij hen ergens een wat wrange nasmaak had gegeven.... Dat Baasrode dus op een revanche in een vorm van overwinning uit is, staat buiten kijf.

Eerste quarter : het gaat er dadelijk al hevig aan toe, Baasrode opent de score, maar onze meisjes weten al gauw terug bij te benen, er wordt hevig gestreden om balbezit, beide ploegen staan scherp. De scheidsrechters hebben hun werk, en beide ploegen komen al snel in enige foutenlast. De afwerking bij onze meisjes verloopt echter goed, en we lopen uit tot een 11-17 voorsprong. Tess, dewelke reeds ettelijke malen succesvol door de Baasrode verdediging heeft kunnen snijden, krijgt echter te vlug al derde fout aangesmeerd, en ongelukkigerwijze moet ook Evi, ijzersterk bezig in rebound en verdediging, tijdens de eerste kwart al hinkend naar de kant... Baasrode komt terug tot 17-17. Alles is nog mogelijk.

Tweede quarter : kort samengevat : rampzalig - Baasrode rules the field and the play, onze ploeg komt onder zware druk, verliest even de samenhang, alles wat onze meisjes ook maar proberen, lukt omzeggens niet, onze 3-punt sterkhouders proberen er een paar bommen in te leggen, maar de kanonnen blijken vandaag niet goed afgesteld te staan. Onze Tess wordt terug ingebracht, in een poging het tij mee te doen keren, maar kan zich omzeggens niet waarmaken, want een Baasroods fluitje geeft al te ijverig een 4de fout, en terug naar bank.
We gaan rusten met een 30-19 stand, tweede quarter 13-2

Die rust is broodnodig, de muizenissen & ontgoocheling na die tweede quarter moeten even uit het hoofd. Terug wat kalm worden, verstand op O zetten, en er blijven voor gaan die tweede helft.

Derde quarter : Onze meisjes komen terug in de match, en maken de eerste korven, we kunnen onze achterstand even terug verminderen naar 32-27. De ploeg gelooft er nog in...., en onze Evi kan ook terug het veld op, er is gelukkig geen ernstige blessure. Ook onze supporters blijven fanatiek aanmoedigen & aanvuren, en hun volume overstijgt ettelijke malen dat van de tegenpartij.... Dan stokt ons spel evenwel even, en Baasrode brengt de partij terug in evenwicht. Tess komt terug opdraven, en wonder O wonder, ineens dat fluitje ook weer, en terug naar af. Match over voor haar, en echt, die fout hebben wij toch ook niet echt gezien. We komen wel een beetje terug, maar of het genoeg zal zijn....

Vierde quarter : Alles op alles zetten, en Lode hoopt mits een paar bommen de match in laatste instantie nog te kunnen keren. Spijtig genoeg lukt het vandaag niet, de precisiebombardementen dienen dezer dagen boven Libië gezocht te worden. Niet dat we die laatste quarter terug onderdoen, het spel blijft gelijk op gaan, maar het dient gezegd, Baasrode verdedigt zeer goed, en onze dames komen er niet meer over, ondanks continue aandringen, maar in haast en spoed komt het niet altijd meer goed, en ook onze vrijworpen worden pover benut.
Einduitslag : 50-40.

Toch een dikke proficiat en een warme knuffel aan ons team. Ondanks die rampzalige tweede kwart, zijn jullie er blijven voor gaan, maar het kan dus ook wel eens tegenslaan.
Altijd winnen geeft een zware druk om steeds maar te blijven winnen, it is lonely at the top, en misschien werd er even te veel van U verwacht.

Zodoende neemt Baasrode even de fakkel terug over in het klassement, maar met nog 3 wedstrijden te gaan, en nog slechts 1 die dient gewonnen te worden, is er ueberhaupt nog niks verloren. En het zijn dan nog 2 thuiswedstrijden die er nu aankomen, niks mooier toch ?!
Zaterdag gewoon er terug aan beginnen tegen Willebroek, met zijn allen er terug tegenaan, en Nori, met jou erbij ! :-)

Nogmaals een dikke merci aan de tientallen supporters die ons in het verre Baasrode zaterdag jl mede zijn komen aanmoedigen.... Nog nooit zo'n massa gezien. Dat deed zeker deugd ! Kom nog eens kijken zaterdag 1530hrs thuis, ditmaal is 't niet zo ver hé !
Tot dan !
One team !
H.

26 februari - meisjes kadetten Aartselaar - Nila

Dat we een cruciale & belangrijke match hadden in het vooruitzicht van een mogelijke titel dit seizoen, moest niet onderstreept worden, een volledig klaargestoomd kadettenteam (alle geblesseerden en zieken hersteld) en een hele schare supporters (ouders/vrienden/vriendinnen/grootouders) zakten in de miezerige februariregen af naar "de Twee Ringen" in Aartselaar. Spijtig dienden we wel Floor te missen, dewelke aan een zeer belangrijke andere wedstrijd bezig was, weliswaar niet in de basketsport, maar weliswaar...
Alhoewel Aartselaar het de laatste weken iets of wat had laten afweten tegen Melsele & Willebroek, en ondanks onze mooie duidelijke overwinning in december jl, moest dit team absoluut niet onderschat worden, getuige hun glansprestatie in januari thuis tegen Baasrode, een glansprestatie waar ettelijken onder ons toen getuige mochten van zijn, en we waren toen wel echt onder de indruk, en zeker de coach.

Onder het scherpziende oog van slechts 1 scheidsrechter (de andere zat vast in het verkeer), werd de match begonnen. Dat deze scheids echt alles zag, bleek algauw.... (middellijn was geen middellijn, 3 punter was geen 3 punter, en toen trouwe supporter Danny iets in zijn oog kreeg, vroeg de scheidsrechter aan de tafel of ie de wedstrijd niet even moest stilleggen, en medische verzorging laten komen.... :-) )
Eerste quarter een gelijklopende match, duidelijk twee gemotiveerde ploegen op het veld, echter nog niet zo scherp, en onze meisjes liepen ook nog te veel tegen de 24 seconden aan....
Onze supporters lieten niet af..., en bleven luidkeels aanmoedigen...
Tweede quarter : Aartselaar bleef zich in het begin stuklopen op onze defense, en had een resem van mislukte doelpogingen. Onze meisjes konden een voorsprong opbouwen van 6 punten... 8-14. Voilà, vertrokken ? Neen, toch niet, eventjes wat concentratie verlies, en nr 10 van Aartselaar rolde in een mum van tijd onze defense op met een paar vlijmscherpe counters & fastbreaks, en het tij keerde.. Ruststand 20-16.
Nog niks verloren natuurlijk, maar dat het beter moest gaan in de 2de helft, was wel duidelijk....
Onze meiskes kennende, geven zij nooit op, en met een fanatiek supporterslegioen als 6de man zou het misschien nog wel in orde komen.....!

Tweede helft verliep alles veel vlotter....
Dani, Tess & Caro waren nu echt warm gelopen, brachten hun kanonnen in stelling, en wisten gelukkig samen een paar bommetjes erin te gooien. Onze defense vertoonde weinig of geen gaten, en we konden regelmatig zelf beginnen tegenprikken.
Lode was in navolging van Floor klaarblijkelijk ook aan een danscursus begonnen, want hij jive-de regelmatig de hele neutrale zone voor de bank af....., en hield onze speelsters mee op hun qui-vive.....
De supporters lieten zich niet onbetuigd, juichend en springend bij iedere score, fanatiek maar sportief.. Ettelijke kelen liepen schor ! Danny zijn oog was ondertussen genezen.. :-)
Een walkover werd het echter niet, beetje bij beetje konden we wel uitlopen, maar ondertussen kwamen we ook in de laatste quarter in foutenlast, en moesten onze meisjes daar wel opletten, om te vermijden, dat blauw en geel aartselaar, te veel vrijworpen zou krijgen, want hun vrijworpen gingen er over het algemeen wel gemakkelijk in.....
Bij het begin van de laatste minuut werd het echter wel duidelijk dat de overwinning, mits de nodige kalmte & rust binnen onze gelederen, binnen bereik lag, en toen Lise er nog een laatste ingooide, 40-46 kon het niet meer misgaan....
Aartselaar deed nog een laatste 3-points wanhoopspoging van aan de middellijn, een micro- of nanoseconde van het einde, foutief afgestopt, en de speelster kon a posteriori nog 3 vrijworpen feilloos afwerken. Respect !
Maar dat nam niet weg, dat onze dames & coach & meegereisde fans superuitbundig de overwinning konden vieren ! 43-46.
Meisjes, coach, hoe doen jullie dat toch ? 10 matchen gespeeld en 10 matchen gewonnen ! En altijd toch zo spannend, (wedstrijden niet geschikt voor hartpatienten) maar steeds slagen jullie erin het tij naar U toe te keren, en zitten wij op het puntje van onze stoel/bank/tribune jullie aan te moedigen
Wij zien een team op het veld ! Het is niet jullie individuele klasse, dewelke de balans doet overslagen, het is uw teamspirit, samen als 1 blok dat veld op, en niet afgeven, doorgaan tot op het einde !
En we zijn zo fier op jullie ! De reden waarom Lode & de Lemvigcrew jullie nu al enkele jaren mee naar Lemvig namen, niet om daar de hoogste prijzen in de wacht te slepen, maar om samen een team te bouwen, waar iedereen voor iedereen door het vuur gaat, dat zien wij nu verwezenlijkt, en zeg nu zelf, nog 1 matchke winnen, en 't is binnen, en jullie zijn kampioen !
Nog niet te vroeg victorie kraaien, maar het mag eigenlijk niet meer mislopen.....

Deze blog, oorspronkelijk in het leven geroepen, om het thuisfront op de hoogte te houden van onze Deense avonturen, maar mettertijd uitgegroeid tot een "Place to be" als je over het hele reilen en zeilen van en rond jullie ploeg op de hoogte wou blijven, zal dit seizoen geen mooier eind kunnen krijgen, dan knallend vuurwerk & champagne, en dat allemaal dankzij jullie.

Ook een grote chapeau voor alle sympathisanten/ouders/vrienden, wat onze dochters samenbracht, heeft ons ook samengebracht, en wij hebben dankzij dat spelleke met een basketbal zoveel extra en nieuwe vrienden voor het leven gemaakt ! Ook dat supportersteam is niet stuk te krijgen ! Het is waarlijk een extra stuwende kracht voor onze meisjes !

Volgende match 19maart 's middags in Baasrode, onze kampioenenmatch. Wordt deze match gewonnen, dan zijn we binnen, en kan het feestje echt beginnen, een feestje misschien tot in de late - vroege uurtjes. We geloven er rotstvast in !
19 maart : vaderkesdag & Nila kadettenmeisjes kampioenendag ?
Ik roep hiermede ieder op deze match niet te missen, want deze match missen is misschien het moment van het jaar missen !
(en lukt het niet, dan zijn er nog steeds 3 kansen, en dan worden we thuis kampioen !)

;-)
H.

19 februari Kwartfinales BVA Meisjes Kadetten : Nila meets Red Vic

Met weeral een weekje vrij in de competitie, kwam het goed van pas, dit weekend nog in de gauwte onze kwartfinale in de BVA te regelen en af te werken, kwestie van dat onze meisjes wat onder stoom en in wedstrijdritme konden blijven.
Daarvoor moest echter ieder vroeg uit hare en/of zijne warme bedstonde geraken, en na een lange week & feestelijke vrijdagavond kan dat soms voor enigen al wat moeilijker zijn dan voor de andere.
Toch 9 kadettendames paraat op de afspraak. Becky (ziekjes) en Caro (nog steeds die enkel) moesten verstek geven voor de wedstrijd, maar kwamen wel mee supporteren voor hun team !
Het was al een mooie prestatie om zo ver in de beker door te stoten, nog een ronde verder geraken zou een mirakel zijn, te weten dat we dan ook onze eerste landelijke kadettenploeg uit het Antwerpse op bezoek kregen, Red Vic.
Winnen was sowieso geen must, gewoon er voor gaan, ons best doen, blijven oefenen op onze sterke punten, en voor zover het kon, ook genieten van een matchke basket, ook al zouden onze meisjes afzien.
En afzien werd het, onze dames konden enkele minuten goed mee in de eerste quarter, maar daarna werd het algauw duidelijk welk verschil het is 1 à 2 trainingen in de week minder te hebben dan de tegenstanders.
Niet dat er niet mee gebasket werd, dat ging zeer behoorlijk, maar qua snelheid balcirculatie en afwerking kwamen we gewoon toch te kort.
Einduitslag 23-68 in het voordeel van Red Vic, en zodoende kwam ons bekeravontuur tot een einde. Toch een dikke proficiat aan het team voor hun moed en volharding.
En terwijl wij bekerden, moest Aartselaar het in onze reeks afleggen tegen Melsele, en Willebroek & Baasrode hielden het op een 50-50 draw, zodat onze meisjes zonder te spelen in onze reeks, toch weer de winnaar van het weekend werden. Nog 9 op 15 halen, twee overwinningen, en de titel is binnen.
Vanaf volgende week begint de laatste rechte lijn , twee zware uitmatchen, te beginnen bij het sympathieke team uit Aartselaar, dewelke ondanks alles ons geen cadeautjes gaan geven, dus er voor gaan tot de laatste minuut is de boodschap.
Let the final round begin !!!!
H.